ในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นักเดินทางชายที่ชื่อว่า "พี่ป้อ" นั่งพักอยู่ที่ศาลาริมทาง เขาเล่าว่าเป็นคนกรุงเทพฯ ที่เลือกออกเดินทางด้วยเท้า ไปสัมผัสโลกด้วยตัวเอง หลังจากวิกฤตโควิด เขารู้สึกว่าชีวิตในเมืองไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ จึงออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเองและความหมายของชีวิต พี่ป้อใช้ชีวิตแบบพเนจร นอนตามที่โล่ง ทำงานรับจ้างตามที่ต่างๆ เมื่อมีงานหมดแล้วก็เดินทางต่อ วันนี้เขามีเงินติดตัวเพียง 45 บาท จากการขอความช่วยเหลือที่ร้านส้มตำแห่งหนึ่ง แต่เขากลับบอกว่ามีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้ การได้ทำในสิ่งที่อยากทำและถูกต้องคือความสุขของเขา การใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่ยึดติดกับวัตถุ ทำให้พี่ป้อรู้สึกเป็นอิสระ แม้จะมีความเหนื่อยยากบ้าง โดยเฉพาะเวลาที่เท้าบาดเจ็บจากการเดินทางไกล แต่ความเข้มแข็งที่ได้จากการฝึกฝนตนเองทำให้เขาไม่รู้สึกเหงาหรือท้อแท้ เขาเชื่อว่า "เมื่อเราเหนื่อย แต่ฝืนเดินต่อไป จะเกิดพลังธรรมชาติขึ้นมาทันที" คุณเคยคิดบ้างไหมว่า การละทิ้งความสะดวกสบายและออกเดินทางค้นหาความหมายของชีวิต จะนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง?
ที่วัดละมุ หรือวัดอุทัย ลุงสมบัติ อดีตเจ้าหน้าที่รักษาความสะอาดของกรุงเทพมหานคร กำลังดูแลสวนภายในวัด เขาเล่าว่าเคยทำงานในกรุงเทพฯ ก่อนที่จะเกษียณและย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิดที่อำเภออุทัย
ชีวิตในวัยเกษียณของลุงสมบัติเรียบง่าย มีความสุขกับการทำสวน และใช้เวลาอยู่กับลูกหลาน แม้จะมีอายุมากแล้ว แต่เขายังคงแข็งแรงและสามารถทำงานเบาๆ ได้ เขาบอกว่าไม่มีความทุกข์มากนัก เพราะมีลูกหลานคอยดูแล การใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและไม่เรียกร้องมาก ทำให้ความสุขของเขาเป็นเรื่องง่าย
การได้เห็นผู้สูงอายุใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในบั้นปลายชีวิต ทำให้เกิดคำถามว่า การเตรียมตัวเข้าสู่วัยเกษียณอย่างไร จึงจะมีความสุขเช่นเดียวกับลุงสมบัติ?
ที่ร้านอาหารเล็กๆ ริมถนนในอำเภออุทัย พี่บีท อดีตเชฟจากโรงแรมหรูชื่อดัง ได้เปิดร้านอาหารของตัวเองเมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมา เขาเป็นคนดอนเมือง กรุงเทพฯ แต่ได้แต่งงานกับคนอยุธยาและย้ายมาอยู่ที่นี่ พี่บีทเล่าว่าเขาทำงานเป็นเชฟมานานกว่า 20 ปี ตั้งแต่อายุ 18 ปี จนกระทั่งปัจจุบันอายุ 40 กว่า เขาเคยทำงานให้กับโรงแรมแกรนด์เจ้าพระยาและเดอะไวน์ มีประสบการณ์ทั้งทำอาหารคาวและหวาน การตัดสินใจเปิดร้านของตัวเองเป็นความท้าทายสำหรับพี่บีท เขาเลือกเปิดร้านในอำเภออุทัยแทนที่จะเป็นในตัวเมืองอยุธยา เพราะมองเห็นโอกาสจากการมีโรงงานอุตสาหกรรมจำนวนมากในพื้นที่ บวกกับมีการแข่งขันน้อยกว่าในตัวเมือง เขาทำทุกอย่างในร้านด้วยตัวเองทั้งหมด ตั้งแต่ทำความสะอาด เสิร์ฟอาหาร และทำอาหาร ความสุขของพี่บีทคือการมีครอบครัว เพิ่งมีลูกได้ 2 เดือน และได้ทำในสิ่งที่รัก เขาเล่าว่าเมื่อก่อนเคยมีความทุกข์มาก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองโตพอที่จะทิ้งความทุกข์ได้แล้ว การผ่านประสบการณ์ชีวิตมามาก ทำให้เขาเรียนรู้ที่จะจัดการกับความทุกข์ได้ดีขึ้น คุณคิดว่าการละทิ้งความมั่นคงในอาชีพเพื่อทำตามความฝันของตัวเอง เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญหรือเสี่ยงเกินไป?
พี่อีฟ เจ้าของร้านซ่อมรถที่เน้นเปลี่ยนแม็กซ์ ยาง ช่วงล่าง และน้ำมันเครื่อง เป็นคนในพื้นที่อำเภออุทัย เขาเล่าเรื่องความฝันในอดีตที่เคยอยากรวยมีเงินหลายร้อยล้าน อยากมีรถหรู บ้านหลังใหญ่ แต่เมื่อทำงานไปสักระยะ พี่อีฟรู้สึกว่าความฝันนั้นไกลเกินเอื้อม ทำให้รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ และไม่มีความสุข สุดท้ายเขาตัดสินใจปรับลดความฝันให้เล็กลงและใกล้ตัวมากขึ้น การวางเป้าหมายที่ไกลเกินไปทำให้ไม่มีโอกาสได้รับความสุขจากการบรรลุเป้าหมาย พี่อีฟจึงเลือกที่จะมีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองมี เขาเป็นเจ้าของรถที่ตัวเองชื่นชอบ มีกิจการของตัวเอง และมีความสุขกับการได้พบปะผู้คน เรื่องราวของพี่อีฟทำให้เราตั้งคำถามว่า การตั้งเป้าหมายในชีวิตควรสูงส่งเพื่อให้เราพยายามอย่างเต็มที่ หรือควรเป็นเป้าหมายที่เป็นไปได้เพื่อให้เรามีโอกาสได้รับความสุขจากความสำเร็จ?
อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพื้นที่ที่มีความน่าสนใจจากการผสมผสานระหว่างวิถีชีวิตเกษตรกรรมดั้งเดิมและความเจริญด้านอุตสาหกรรม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งนาและพื้นที่การเกษตร แต่ในขณะเดียวกันก็มีนิคมอุตสาหกรรมโรจนะที่เป็นแหล่งงานสำคัญของคนในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง อำเภออุทัยมีโรงงานอุตสาหกรรมถึง 419 โรง จากทั้งหมดประมาณ 2,000 กว่าโรงในจังหวัดอยุธยา ทำให้มีทั้งประชากรท้องถิ่นและประชากรแฝงจากจังหวัดอื่นๆ มาอาศัยอยู่เพื่อทำงานในโรงงาน ส่งผลให้เกิดความหลากหลายทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิต
ในช่วงกลางวัน เมืองค่อนข้างเงียบ แต่เมื่อพนักงานโรงงานเลิกงาน เมืองจะกลับมาคึกคักและมีชีวิตชีวา มีร้านค้า ร้านอาหาร และกิจการต่างๆ ที่ให้บริการแก่พนักงานโรงงาน ทำให้เศรษฐกิจในพื้นที่เติบโต แต่ในขณะเดียวกันก็อาจเกิดปัญหาจราจรและอุบัติเหตุเนื่องจากความหนาแน่นของผู้คนในช่วงเวลาเลิกงาน อำเภออุทัยจึงเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจของการพัฒนาพื้นที่ชนบทให้กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีทั้งข้อดีในแง่ของการสร้างงานและรายได้ แต่ก็มีความท้าทายในการรักษาสมดุลระหว่างการพัฒนาทางเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของผู้คน
คุณคิดว่าอนาคตของอำเภออุทัยและพื้นที่ชนบทอื่นๆ ที่กำลังพัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรมจะเป็นอย่างไร? และเราจะสามารถรักษาความสมดุลระหว่างการพัฒนาและวิถีชีวิตดั้งเดิมได้อย่างไร?
ติดตามชมได้ในรายการ ยินดีที่ได้รู้จัก วันเสาร์ที่ 5 เมษายน 2568 เวลา 17.05 - 17.30 น. ทางไทยพีบีเอส รับชมออนไลน์ทาง www.thaipbs.or.th/Live และรับชมยินดีที่ได้รู้จักฉบับ UNCUT ได้ที่ www.VIPA.me
ในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นักเดินทางชายที่ชื่อว่า "พี่ป้อ" นั่งพักอยู่ที่ศาลาริมทาง เขาเล่าว่าเป็นคนกรุงเทพฯ ที่เลือกออกเดินทางด้วยเท้า ไปสัมผัสโลกด้วยตัวเอง หลังจากวิกฤตโควิด เขารู้สึกว่าชีวิตในเมืองไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ จึงออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเองและความหมายของชีวิต พี่ป้อใช้ชีวิตแบบพเนจร นอนตามที่โล่ง ทำงานรับจ้างตามที่ต่างๆ เมื่อมีงานหมดแล้วก็เดินทางต่อ วันนี้เขามีเงินติดตัวเพียง 45 บาท จากการขอความช่วยเหลือที่ร้านส้มตำแห่งหนึ่ง แต่เขากลับบอกว่ามีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้ การได้ทำในสิ่งที่อยากทำและถูกต้องคือความสุขของเขา การใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่ยึดติดกับวัตถุ ทำให้พี่ป้อรู้สึกเป็นอิสระ แม้จะมีความเหนื่อยยากบ้าง โดยเฉพาะเวลาที่เท้าบาดเจ็บจากการเดินทางไกล แต่ความเข้มแข็งที่ได้จากการฝึกฝนตนเองทำให้เขาไม่รู้สึกเหงาหรือท้อแท้ เขาเชื่อว่า "เมื่อเราเหนื่อย แต่ฝืนเดินต่อไป จะเกิดพลังธรรมชาติขึ้นมาทันที" คุณเคยคิดบ้างไหมว่า การละทิ้งความสะดวกสบายและออกเดินทางค้นหาความหมายของชีวิต จะนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง?
ที่วัดละมุ หรือวัดอุทัย ลุงสมบัติ อดีตเจ้าหน้าที่รักษาความสะอาดของกรุงเทพมหานคร กำลังดูแลสวนภายในวัด เขาเล่าว่าเคยทำงานในกรุงเทพฯ ก่อนที่จะเกษียณและย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิดที่อำเภออุทัย
ชีวิตในวัยเกษียณของลุงสมบัติเรียบง่าย มีความสุขกับการทำสวน และใช้เวลาอยู่กับลูกหลาน แม้จะมีอายุมากแล้ว แต่เขายังคงแข็งแรงและสามารถทำงานเบาๆ ได้ เขาบอกว่าไม่มีความทุกข์มากนัก เพราะมีลูกหลานคอยดูแล การใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและไม่เรียกร้องมาก ทำให้ความสุขของเขาเป็นเรื่องง่าย
การได้เห็นผู้สูงอายุใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในบั้นปลายชีวิต ทำให้เกิดคำถามว่า การเตรียมตัวเข้าสู่วัยเกษียณอย่างไร จึงจะมีความสุขเช่นเดียวกับลุงสมบัติ?
ที่ร้านอาหารเล็กๆ ริมถนนในอำเภออุทัย พี่บีท อดีตเชฟจากโรงแรมหรูชื่อดัง ได้เปิดร้านอาหารของตัวเองเมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมา เขาเป็นคนดอนเมือง กรุงเทพฯ แต่ได้แต่งงานกับคนอยุธยาและย้ายมาอยู่ที่นี่ พี่บีทเล่าว่าเขาทำงานเป็นเชฟมานานกว่า 20 ปี ตั้งแต่อายุ 18 ปี จนกระทั่งปัจจุบันอายุ 40 กว่า เขาเคยทำงานให้กับโรงแรมแกรนด์เจ้าพระยาและเดอะไวน์ มีประสบการณ์ทั้งทำอาหารคาวและหวาน การตัดสินใจเปิดร้านของตัวเองเป็นความท้าทายสำหรับพี่บีท เขาเลือกเปิดร้านในอำเภออุทัยแทนที่จะเป็นในตัวเมืองอยุธยา เพราะมองเห็นโอกาสจากการมีโรงงานอุตสาหกรรมจำนวนมากในพื้นที่ บวกกับมีการแข่งขันน้อยกว่าในตัวเมือง เขาทำทุกอย่างในร้านด้วยตัวเองทั้งหมด ตั้งแต่ทำความสะอาด เสิร์ฟอาหาร และทำอาหาร ความสุขของพี่บีทคือการมีครอบครัว เพิ่งมีลูกได้ 2 เดือน และได้ทำในสิ่งที่รัก เขาเล่าว่าเมื่อก่อนเคยมีความทุกข์มาก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองโตพอที่จะทิ้งความทุกข์ได้แล้ว การผ่านประสบการณ์ชีวิตมามาก ทำให้เขาเรียนรู้ที่จะจัดการกับความทุกข์ได้ดีขึ้น คุณคิดว่าการละทิ้งความมั่นคงในอาชีพเพื่อทำตามความฝันของตัวเอง เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญหรือเสี่ยงเกินไป?
พี่อีฟ เจ้าของร้านซ่อมรถที่เน้นเปลี่ยนแม็กซ์ ยาง ช่วงล่าง และน้ำมันเครื่อง เป็นคนในพื้นที่อำเภออุทัย เขาเล่าเรื่องความฝันในอดีตที่เคยอยากรวยมีเงินหลายร้อยล้าน อยากมีรถหรู บ้านหลังใหญ่ แต่เมื่อทำงานไปสักระยะ พี่อีฟรู้สึกว่าความฝันนั้นไกลเกินเอื้อม ทำให้รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ และไม่มีความสุข สุดท้ายเขาตัดสินใจปรับลดความฝันให้เล็กลงและใกล้ตัวมากขึ้น การวางเป้าหมายที่ไกลเกินไปทำให้ไม่มีโอกาสได้รับความสุขจากการบรรลุเป้าหมาย พี่อีฟจึงเลือกที่จะมีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองมี เขาเป็นเจ้าของรถที่ตัวเองชื่นชอบ มีกิจการของตัวเอง และมีความสุขกับการได้พบปะผู้คน เรื่องราวของพี่อีฟทำให้เราตั้งคำถามว่า การตั้งเป้าหมายในชีวิตควรสูงส่งเพื่อให้เราพยายามอย่างเต็มที่ หรือควรเป็นเป้าหมายที่เป็นไปได้เพื่อให้เรามีโอกาสได้รับความสุขจากความสำเร็จ?
อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพื้นที่ที่มีความน่าสนใจจากการผสมผสานระหว่างวิถีชีวิตเกษตรกรรมดั้งเดิมและความเจริญด้านอุตสาหกรรม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งนาและพื้นที่การเกษตร แต่ในขณะเดียวกันก็มีนิคมอุตสาหกรรมโรจนะที่เป็นแหล่งงานสำคัญของคนในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง อำเภออุทัยมีโรงงานอุตสาหกรรมถึง 419 โรง จากทั้งหมดประมาณ 2,000 กว่าโรงในจังหวัดอยุธยา ทำให้มีทั้งประชากรท้องถิ่นและประชากรแฝงจากจังหวัดอื่นๆ มาอาศัยอยู่เพื่อทำงานในโรงงาน ส่งผลให้เกิดความหลากหลายทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิต
ในช่วงกลางวัน เมืองค่อนข้างเงียบ แต่เมื่อพนักงานโรงงานเลิกงาน เมืองจะกลับมาคึกคักและมีชีวิตชีวา มีร้านค้า ร้านอาหาร และกิจการต่างๆ ที่ให้บริการแก่พนักงานโรงงาน ทำให้เศรษฐกิจในพื้นที่เติบโต แต่ในขณะเดียวกันก็อาจเกิดปัญหาจราจรและอุบัติเหตุเนื่องจากความหนาแน่นของผู้คนในช่วงเวลาเลิกงาน อำเภออุทัยจึงเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจของการพัฒนาพื้นที่ชนบทให้กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีทั้งข้อดีในแง่ของการสร้างงานและรายได้ แต่ก็มีความท้าทายในการรักษาสมดุลระหว่างการพัฒนาทางเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของผู้คน
คุณคิดว่าอนาคตของอำเภออุทัยและพื้นที่ชนบทอื่นๆ ที่กำลังพัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรมจะเป็นอย่างไร? และเราจะสามารถรักษาความสมดุลระหว่างการพัฒนาและวิถีชีวิตดั้งเดิมได้อย่างไร?
ติดตามชมได้ในรายการ ยินดีที่ได้รู้จัก วันเสาร์ที่ 5 เมษายน 2568 เวลา 17.05 - 17.30 น. ทางไทยพีบีเอส รับชมออนไลน์ทาง www.thaipbs.or.th/Live และรับชมยินดีที่ได้รู้จักฉบับ UNCUT ได้ที่ www.VIPA.me